kırmaz ikisinde koyardı cebime… birara galiba ipin ucunu kaçırdım galiba, gazozdu dondurmaydı derken…. ikinci harçlıklar kesilmişti..

sağol be erdall…

Geçen sene gitmevakti.com diye bir edebiyat sitesi açmıştım. Sitenin açılış yazısı şöyleydi:

“Gitmek.. Benim için kelimelerin, eylemlerin; en hüzünlüsü, en zoru.. Bu yüzden bu edebiyat sitesinin adını “Gitme Vakti” koyduk.. Hatta sitenin adına beraber karar verdiğimiz dostum da gitti.. Ya da ben gittim, bilmiyorum.. Ne fark eder ki, gitmelerin her türlüsü zor geliyor insana..

Çok çeşitlidir “gitme”ler.. Bazen en sevdiğiniz, adeta parçanız olan insan gider sizden uzaklara.. “Gitme” bile diyemezsiniz.. Bilirsiniz ki “gidecektir gitmekte olan..” Kelimeler artık hiçbir şeyi değiştiremez.

Bazen de giden siz olursunuz. En sevdiğinizi bırakırsınız geride. Belki tek ihtiyacınız olan sevdiğinizden “Gitme” kelimesini duymaktır. Çünkü bitmeye yüz tutmuş bir aşk; içi boşalmış bir “seni seviyorum”dan çok daha fazla ihtiyaç duyar “gitme” kelimesine.. Ama duyamazsınız sevdiğinizden “gitme”yi.. Gidersiniz.. Giderken sevdiğinizi de götürürsünüz aslında.. En çok burada zorlanırsınız ama o bunun farkına varamaz..

Bazen de kendinizi bırakıp gitmek istersiniz. Ama kalbiniz git derken ayaklarınız kalmanızda ısrar eder. Çoğu zaman da ayak kazanır. Hiçbir yere gidemezsiniz.

Dediğim gibi.. Bu kelimenin her türlüsü hüzünlü.. Gitmek, gidememek, gitme diyememek..

İşte bu yüzden şimdi “Gitme Vakti…” “

_________

Büyük ilan

sahibinden satılık
hasarlı bir hayat
1958 model
kaçıncı el olduğu bilinmiyor
bana geldiğinde bundan beterdi
yedirdim, içirdim, giydirdim
alkolle çalışır – ötv hariç
sırtında şişe taşımaktan beli büküldü
ha, bir de egzoz niyetine cigara içer
kanserli
bir de ülser
tekerlekleri laçka, benden söylemesi
memleketin bütün yollarında bunun yazısı var

sahibinden satılık
markası silik, okunmuyor
antika niyetine
ama niye
içi temiz olmasa dağlara bırakırdım
bir kötülüğünü görmedim, yalan olur
ama bir hayrını da
içi temiz dedim ya, has deri kaplama
amerikalı değil, sanki dünya kırması
uçurumdan atarım, üstüme kayıtlı
devlet malına zarar vermekten filan
korktum açıkçası

üçe beşe bakmam
hasarlı bir hayat – 1958 model
sahibinden satılık

alacaksan
al, artık…

silivri-beylikdüzü
2007-8

demiş Ahmet Erhan….

tabi şu da var şahane bir şair şiiri KONUYU ANLATIR :

http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir_id=4594

Selamlar Erdal bey..

Onu atmadı da, belki tekrar içerim diye mi düşündü? Ama onu buzdolabına koymadı, sık sık görmeyeyim bunu diye mi düşündü acaba? Yarım şişeyi içtikten sonra ne hissetti ki, içkiye dayanabilen biri miydi? Yoksa hemen sarhoş mu oldu?

32 yaşındaydı. Muhtemelen rakıyı daha önceleri defalarca tatmıştı. Muhtemelen rakı içip sarhoş bile olmuştu. Büyük değil, yada diğer orta boylardan değil. Neden küçük? bişeyi unutmak istemişti belki de, hastalığını mı acaba? Hayır değil. Yoksa geri kalanı neden bıraksın ki. Hadi diyelim o günlük yetti. Ya 4-5 aylık kısmın diğer günleri nasıl unuttu bunu?

Peki ya Fransa’dan dönerken ailesiyle vedalaşıp mı dönmüştü? Belki de döndükten sonra aldı bu rakıyı. Havaalanından dönerken köşede durup bir küçük şişe rakı aldı ve eve girdi. Belki de ağlayarak girdi eve. Valizleri yada elinde her ne varsa eşiğe fırlatıp yere yığıldı. Ailesini son kez görmüştü çünkü, -kolay olmasa gerek- Hemen açtı rakıyı. Yarısını bir solukta bitirmesi zor. Birkaç yudum sek içti belki. Boğazı yandı, yada hiç birşey hissetmedi. Sonra ne oldu acaba?

Yani kendine geldikten ve içki istemeyi bıraktıktan sonra. Neden rakıyı bitirmedi, neden rakıyı atmadı/dökmedi, neden buz dolabında soğuk tutarak içmeye hazır halde bekletmedi?..

Yada… Rakıyı İlkay mı içmişti? Belki de bir misafir, sıradan, rakı seven bir misafir vardı o gün. Ve sadece kapıcıdan tek seferlik, misafire ikrâm etmek için alınan bir rakıydı o.

Ama ne olursa olsun İlkay’dan kalmıştı o rakı, ve alkol şişede durduğu gibi durmuyor. O rakı kaç yıl önce lavabodan döküldü? Ama hala o rakının başrolde olduğu iki metin yazılıyor. :S

*yazıyı okur okumaz bunlar geldi aklıma. Belki de yayınlanmaya değer diye düşündüm.